HomeSeniorenVeteranenWedstrijdverslagenDoenrade vets “wint” met 2-2 tegen Süsterseel vets

Doenrade vets “wint” met 2-2 tegen Süsterseel vets

Indrukwekkende teamprestatie houdt sterkere tegenstander in bedwang

Na de uiteindelijk onnodige nederlaag vorige week tegen Adveo gingen de vets deze koele zaterdagmiddag net over de grens op bezoek bij SV Wanderlust Süsterseel. Eén van de sterkste tegenstander waartegen Doenrade vets ieder seizoen speelt. Ondanks enkele afmeldingen waren er voor deze interland 16 spelers beschikbaar, onder wie eerste elftaltrainer Ger Gouw.

De toon voor de titanenstrijd werd al voor de wedstrijd gezet. Drie onverlaten op de fiets kregen een uitbrander van de lokale dorpsgek omdat zij het lef hadden over het heilige gras te fietsen i.p.v. gebruik te maken van de sintelbaan. Na sussende woorden van enkele teamgenoten was de ergste spanning weg en konden de vets beginnen aan wat uiteindelijk een memorabele wedstrijd zou worden.

De beginfase van de eerste helft begon overrompelend van de zijde van Süsterseel vets. In Duitsland worden de vets “alte herren” genoemd, maar dit Süsterseel vets was voorzien van een jugendliche injectie, met name op het middenveld en in de voorhoede. En omdat de overige spelers goed kunnen voetballen en een enorm laufpensum hebben, wisten de Doonder vets dat het een zeer zware pot zou worden. En zo geschiedde. Het was aan John te danken dat de thuisploeg na 2 minuten niet al een voorsprong zou nemen. Een mooi opgezette combinatie van de Grijs-Zwarten, onder aanvoering van oud-Fortuna Sittard 1 speler André van der Zander, leidde tot een puntgave voorzet vanaf de rechterkant. De voorzet werd vervolgens prima richting doel gekopt, maar met een katachtige reactie wist John de bal nog over de lat te duwen. Süsterseel bleef de überlegene partij en Doenrade vets kon niets anders doen dan overeind blijven door op eigen helft in te zakken en met keihard werken de linies gesloten te houden. Dit deden de vets perfect! Toch vond Süsterseel snel een gaatje in de Blauw-Witte muur. Na een kort genomen hoekschop werd niet goed gedekt en hiervan profiteerde een Süsterseel-middenvelder optimaal van: 1-0. Even leek een walk over in de maak, maar Doenrade vets herpakte zich snel. Ook al was het balbezit voor het overgrote gedeelte voor de thuisploeg, Doenrade vets wist goed stand te houden en bij balbezit ook nog enkele keren dreigend op te zetten. De eerste keer lukte dit nog niet, maar bij de tweede keer vond Ger met een afgemeten dieptepass Bernard die de bal fraai over de uit zijn doel gelopen keeper heen speelde: 1-1. Een tot dan toe verrassende tussenstand. En niet veel later drong Doenrade vets nog een keer flink aan. Na een prima individuele actie van de op dreef zijnde Peter wist deze een mooie voorzet te geven, maar Bernard kwam een meter te kort om de bal richting doel te koppen. Daarna schroefde Süsterseel vets de Doonder vets stevig de duimschroeven aan en moest heel Doenrade vets zich de longen uit het lijf lopen om de ruimtes zoveel mogelijk dicht te lopen. En bij de spaarzame momenten balbezit probeerden de vets de bal in ieder geval in de ploeg te houden. Dat lukte bij vlagen aardig goed. Süsterseel wilde voor de rust nog het verschil gaan maken en de ene na de andere veelbelovende aanval golfde richting John. Maar Doenrade bleef onverzettelijk en gaf geen krimp. Ondanks dat kreeg Süsterseel nog genoeg (kop)kansen, maar de aanvallers hadden het vizier niet voldoende op scherp staan. Zo had Süsterseel vets zeker 4 keer de kans om te scoren, maar wisten de aanvallers niet te profiteren door de bal of naast of over te koppen c.q. te schieten dan wel John op hun weg vonden. Daarnaast kregen de oosterburen zeker nog 4 schietkansen vanaf zo’n 20 meter, maar ook deze schoten misten het doel. En zo haalde Doenrade vets enigszins verrassend met een gelijke stand de rust.

De tweede helft was een vrijwel identiek beeld. Na de nodige wissels bij Doenrade vets en 1 omzetting bij de tegenstander ging de belegering weer gewoon verder. Toch lukte het Süsterseel steeds minder vaak om in kansrijke positie te komen, tot frustratie bij enkele spelers. Doenrade bleef knokken en bleef prima overeind. Over het hele veld werd voor iedere meter gestreden en dat was echt top om te zien! Op weer wat mislukte afstandschoten en enkele halve kansen na wist Süsterseel vets niet echt gevaarlijk meer te worden. Het werd zelfs nog mooier voor Doenrade vets. Na 1 van de sporadische aanvallen richting het vijandelijke doel kwamen de vets zowaar op voorsprong. Een uittrap van John belandde bij Ger. Ger bediende Bernard met een schitterende steekpass en Bernard rondde op zijn beurt uiterste koelbloedig af: 1-2. Reden voor de thuisploeg om nog meer gas te geven. Doenrade vets moest alle zeilen bijzetten en speelde op enig moment noodgedwongen met een fantasie voorhoede. Nadat zowel Danny alsook Bernard geblesseerd moesten afhaken, namen Arno Be. en Ger hun rol zo goed en zo kwaad als het kon over. Süsterseel bleef aandringen met veel sturm und drang en enkele hachelijke situaties voor het doel van John volgden. Toch wist steeds weer een Doenrade veteraan een voet of hoofd tegen de bal te zetten om zo een mogelijke kans voor Süsterseel te ontnemen. Eén keer lukte dit niet en toen lag prompt de gelijkmaker in de netten. Een voorzet werd niet adequaat weggewerkt, zodat de afvallende bal bij een Süsterseel-middenvelder belandde. Deze wist al dan niet in buitenspelpositie (in Duitsland wordt zonder grensrechters gespeeld, dus liet de scheids doorspelen) de 2-2 binnen te tikken. Op dat moment waren er nog 18 minuten te spelen en dus volgde weer een belegering. Maar iedere Doenrade-spelers geloofde in een goed resultaat en knokte voor wat ie waard was. Met name Bart speelde een zeer sterke pot tegen een zeer goede tegenstander die in de voorgaande wedstrijden met enige regelmaat een doelpunt meepikte. Tel daarbij de onverzettelijkheid van Marc en Maurice en de eerste helft Arno tegen de twee behendige spitsen op en niet te vergeten slot-op-de-deur Luc op en de gelijke stand op dat moment was verklaard. Daarbij legden Armand, Jan, Boy, Ger en Peter en later Jean de nodige kilometers af op het middenveld en zo werd het Süsterseel feitelijk onmogelijk gemaakt om tot kansen te komen. Het had zelfs nog mooier kunnen worden als de tweede geslaagde aanval na rust ook nog tot een doelpunt had geleid. Weer was het Peter die zich knap via de linkerkant doorzette en met een prima voorzet bereikte hij gelegenheidsspits Arno Be. Deze wilde de bal klaarleggen voor de inlopende Ger, maar dit lukte helaas net niet. Anders had het zomaar 2-3 gestaan. De tijd begon te dringen en Doenrade vets verdedigde met man en macht het gelijkspel (in de huidige omstandigheden voelde dat namelijk als een zege). Zo greep Armand twee keer zelfs koppend in om een tegenaanval te onderbreken, iets wat hij normaal eigenlijk nooit doet. Het zei alles over de ultieme wilskracht om een resultaat tegen Süsterseel te boeken. De laatste minuut brak aan en Süsterseel zette nog 1 keer aan. Vlak over de helft onderbrak Armand de aanval van de thuisploeg en hij probeerde vanaf de middellijn het huzarenstukje van een week eerder te herhalen. Maar deze keer kreeg de bal niet voldoende hoogte om de thuisdoelman te verrassen. Vanuit de uittrap van de doelman kreeg een Süsterseel-middenvelder de bal, die op zo’n 25 meter via een overtreding gestuit werd. Heel Doenrade hield zijn hart vast, want de man die drie seizoenen geleden vanaf 40 meter de bal in de kruising schoot, zette zich achter de bal. Het schot verdween wederom richting kruising, maar John wist deze bal rustig op te vangen. Meteen daarna floot de schiri af en konden de Doonder vets met een ongelooflijk goed gevoel de kleedkamers voor de laatste keer deze middag opzoeken: 2-2.

Mannen, wat kan ik hierop nog zeggen? Wat een fenomenale teamprestatie hebben wij met zijn allen zaterdag geleverd! Ongelooflijk hoe werkelijk iedereen vanaf minuut 1 tot 72 de discipline heeft weten op te brengen om in positie te blijven spelen en zijn eigen tegenstander te blijven volgen. Om maar in de woorden van mijn vader te blijven:”KLASSE!!!”.

Nu rest ons nog 1 wedstrijd om het seizoen nog meer glans te geven. Want komende zaterdag gaan we Hellas (aftrap: 17.00 uur) met een bezoek vereren. Een overwinning zou een geweldig einde van dit seizoen betekenen!

Armand Jeurissen

Sitedoenrade1

RKVV Doenrade

Ga naar boven